Blisko natury 🧐

   Witam was ponownie! W ostatnim czasie często zdarza mi się wstawiać posty, jednak to wszystko nie dzieje się bez przyczyny. W minionym tygodniu uczestniczyłam w wielu różnych i inspirująch do pisania wyprawach.

   Wracając do kontynuacji splotu wydarzeń poprzedniego tygodnia, chciałabym napisać o nietypowej formie zajęć z edukacji społeczno-przyrodniczej, jaką zaproponował nam Pan Profesor. W końcu wprowadziliśmy w życie metody, o których tak dużo się uczymy. Zostawiliśmy mury uczelni, salę wykładową i wyszliśmy do pobliskiego parku. Na początku myśleliśmy, że czeka nas zwykły spacer w łonie natury. Jednak zaznaliśmy pozytywnego zaskoczenia, gdy Pan Profesor zaczął wyjmować ze swojej torby różnorodne akcesoria, m.in. lupę wbudowaną w zakrywkę przezroczystego pojemniczka, specjalne pudełko z rurką do łapania owadów, czy też siatkę. Wszyscy w grupie od początku zaangażowaliśmy się w zaproponowane działania. Jednej z koleżanek nawet udało się złapałać w siatkę raka. Zrobiło to niesamowitą furorę wśród wszystkich obecnych. Z początku każdy bał się podejść i wziąść raka na ręce. Jednak, gdy zgłosiła się do tego pierwsza osoba, nastąpiło wówczas zjawisko, tak popularne u dzieci, mianowicie każdy chciał go potrzymać. 

Następnie Pan Profesor zaprezentował nam, w jaki sposób łatwo złapać np. mrówkę. Wystarczy mieć do tego, wyżej wspomniane pudełko z wbudowaną rurką po obu stronach. W jedną z rurek trzeba dmuchać, a druga w tym czasie ,,wciąga" mrówkę, czy innego owada do pudełka. Jest to na prawdę prosty i efektywny sposób na bliższą obserwacje owadów. Wiele emocji wzbudziło w nas nabieranie w małe pudełeczka wody i obserwowanie morskich zwierzątek. Udało nam się również zaobserwować ropuchę. Miała ona drugie miejsce na podium jeśli chodzi o zainteresowanie wśród studentów. 

    Zrozumiałam, że najlepsze zajęcia wcale nie wymagają drogich pomocy edukacyjnych. Często to właśnie najprostsze przedmioty, jak zwykłe plastikowe pudełeczko, dają największe pole do popisu kreatywności dziecięcej. Kluczem jest efektywność i dobra zabawa, a nie skomplikowany sprzęt. 

   Jestem bardzo wdzięczna, za to, że mam okazję doświadczać na studiach rzeczy, o których nawet bym nie pomyślała będąc w szkole podstawowej. Bardzo bym chciała w przyszłości móc organizować czas moich zajęć w ciekawy i kreatywny sposób. Zamierzam budzić u najmłodszych wrażliwość na przyrodę, by dostrzegali piękno w najmniejszych rzeczach. Pragnę również wykorzystywać cały potencjał zajęć. Można zwyczajnie ubrać się, wyjść z dziećmi na dwór i tak opowiadać o świecie, o najmniejszych owadach, płazach, by ten czas spędzony na podwórku nabrał magii. Myślę, że wówczas dzieci na długo zapamiętają takie zajęcia.

Do zobaczenia👋